8212
สงสัยจะเป็นกรรมเก่าอย่างที่คุณElleว่าจริงๆด้วยก็ไอ้เรื่องการบ้านลูกไงคะ ตอนเด็กๆไม่ค่อยยอมทำกับบ้านส่งครู โตขึ้นมาลูกมันเลยมีการบ้านมาให้แม่ได้วุ่นวายทุกวัน ทั้งถ่ายรูป เขียนภาษาอังกฤษ เยอะแยะไปหมด เป็นสมัยเราคงทำมั่งไม่ทำมั่งแต่นี่เราเป็นแม่แล้วจะไม่ทำให้ก็ไม่ได้ค่ะเดี่ยวจะเสียหายไปถึงลูกได้ โฮะๆๆ ดึกแค่ไหนสายยังไงก็ต้องให้การบ้านเสร็จ แล้วที่น่าโมโหคือพอทำเสร็จแล้วตอนเย็นพอค้นกระเป๋าเจ๊เฟินดูการบ้านก็ยังนอนแอ้งแม้งอยู่ในนั้นเกือบทุกวันเพราะเจ๊แกเป็นโรคชอบลืมส่งการบ้านน่ะค่ะ (การบ้านเจ๊แกจะส่งดีเลย์ไปกว่าลูกชาวบ้านเค้าวันถึงสองวันทุกครั้งไป ล่าสุดยิงยาวไปอาทิตย์นึงเต็มๆ555)
การบ้านเรื่องรูปมันสร้างปัญหาให้อิชั้นนิดหน่อยเพราะเป็นคนไม่ค่อยถ่ายรูปพร้อมกันทั้งครอบครัว ต้องคึกจัดๆหรือไปเที่ยวไกลๆจริงๆถึงจะถ่าย หรือจะถ่ายมาอย่างมากก็มีแค่รูปสองรูป แต่ปัญหาใหญ่คือเราไม่เคยมีการอัดรูปมาเก็บในอัลบั้มนี่ดิ เวลาครูให้หารูปมาติดส่งเลยวุ่นกันนิดหน่อย ไล่มาตั้งแต่
รูปครอบครัว(ที่เกือบเอารูปครัวไปติด)
รูปสัตว์เลี้ยง รูปคนยังไม่ค่อยอยากจะมีแล้วนับประสาอะไรกับรูปหมาล่ะคะ ? เลยต้องไปต้อนสัตว์เลี้ยงที่บ้านมาถ่ายให้วุ่นวายกันอีก
รูปสมาชิกในครอบครัวที่เพศต่างกัน2คน (เฮ้อ..จะถ่ายรูปยังต้องกังวลเรื่องการแยกเพศอีก)เพื่อประกอบการเรียนเรื่อง he/she
รูปบ้าน เพื่อบรรยายว่าบ้านเราลักษณะเป็นยังไงและมุมไหนที่ชอบที่สุดในบ้าน? เพื่อนบางคนที่มีสระว่ายน้ำก็บอกว่าชอบมุมสระว่ายน้ำเพราะได้ว่ายน้ำเล่นกับคุณพ่อ บางคนก็บอกว่าชอบมุมดูทีวีเพราะได้เล่นเกมส์ ใครที่มีสนามกว้างๆก็บอกว่าชอบสนามหญ้า แต่เจ๊เฟินของอิชั้นไม่มีสระว่ายน้ำไม่มีสนามหญ้ากว้างๆเหมือนเพื่อน เจ๊แกเลยบอกว่าชอบห้องนอนคุณแม่ เหตุผลเจ๊แกสร้างสรรค์และน่าฟังมากค่ะ ชอบห้องแม่เพราะผ้าห่มอุ่น(?) (ทำเป็นเด็กขาดความอบอุ่นไปได้เจ๊เฟินเอ๊ย แล้วห้องเอ็งไม่มีผ้าห่มรึง๊ายถึงได้มาวุ่นวายห้องแม่เนี่ย 555)
ล่าสุดเป็นการบ้านสำหรับวันแม่ในอาทิตย์หน้า ของอิชั้นนี่สองเด้งเลยค่ะเพราะลูกสองคน ของตี๋น้อยนี่ให้เอารูปติดแล้วเขียนความรู้สึกที่มีต่อลูก อิชั้นก็บลาๆๆ บ๊อกๆๆ ไปตามเรื่องตามราว ส่วนของเจ๊เฟินนี่หนักหนาสาหัสค่ะ คุณครูเอากระดาษเปล่าฝากมาให้แม่วาดรูปลูกแล้วเขียนบรรยายความรู้สึก จ๊ากกกก.. ใหม่ๆก็ให้ช่วยลูกทำการบ้านดีอยู่หรอก ทำไปทำมาทำไมมาลามปามมาให้การบ้านแม่แทนซะแล้วเนี่ย? ใจร้ายยยยยย
แล้ววิชาวาดเขียนนี่ไม้เบื่อไม้เมากันมากเลยค่ะ สมัยก่อนขอบอกว่าไม่เคยทำส่งค่ะ ตีเป็นตี แต่ตอนนี้ทำอย่างนั้นไม่ได้เพราะจะเสียหายไปถึงลูกได้(ท่องไว้ๆ) คืนนั้นจนดึกก็วาดรูปลูกกับแม่ไม่ได้ ขอให้เฮียช่วยเอียก็วาดไม่เป็นอีก (เฮียบอกถ้าวันพ่อเอามาให้ตรูวาดอีก จะย้ายลูกไปอยู่วัดลิงขบ 555) แล้วก็นึกขึ้นมาได้...กูเกิ้ลมีไว้ทำไมล่ะ เลยเสิร์ชหารูปวันแม่ ในที่สุดก็สำเร็จวาดตามแบบเค้าเลยแต่กว่าจะวาดเสร็จก็ปาไปเกือบเที่ยงคืน ขอบอกว่าแม่ภูมิใจสุดๆค่ะที่วาดรูปเป็นซะที (เรียกว่าวาดรูปได้ก็ตอนเป็นแม่คนนี่แหละ คงเหมือนที่พรศักดิ์ ส่องแสงไหว้คนเป็นก็ตอนเป็นทหารนั่นแหละมั๊ง555 - มุขนี้เก่าไปมากๆเลยค่ะตัวแม่คาดว่าคงไม่ค่อยมีคนเข้าใจเท่าไร)เจ๊เฟินบอกว่าเพื่อนๆชมกันใหญ่เลยว่าคุณแม่เฟินวาดรูปสวย เอิ๊กๆ (คุณแม่ใช่เครื่องทุ่นแรงน่ะลูกๆ)
นอกจากวาดรูปลูกกับแม่แล้วยังต้องเอารูปถ่ายลูกกับแม่ฝากไปให้ครูที่ห้องอีกเพื่อให้ลูกได้เขียนความรู้สึกที่มีต่อแม่แล้วไปติดบอร์ด (เอ้อ..ไม่ค่อยเรื่องมากเลยค่ะ 555) เฟินเขียนว่าหนูรักแม่เพราะแม่ปกป้องหนู(ตรงไหนว๊ะคะลูก?) แล้วเฟินยังบอกอีกว่าตอนแรกเฟินจะเขียนว่า....
หนูรักแม่เพราะแม่ทำอาหารอร่อยๆให้หนูกิน
แต่ตอนหลังเจ๊แกบอกว่าแกลบประโยคนี้ออก "เพราะเฟินว่ามันดูตลก"
555 ปะป๊ามันขำซะไม่มี (ยังงี้เค้าเรียกยืมมือลูกค่ะ) ว่าแต่เขียนว่าแม่ทำอาหารอร่อยๆให้กินนี่มันตลกตรงไหนคะลูก ? (หรือว่ามันไม่อร่อยอย่างที่เค้าร่ำลือกันจริงๆน๊ะ)
ทั้งหมดทั้งมวลที่กล่าวมามันก็ไม่ได้สร้างปัญหาใหญ่โตให้กับตัวแม่อย่างอิชั้นนักหรอกค่ะ เพียงแต่ยังไม่ชินก็เท่านั้น แต่ปัญหาใหญ่มันเกิดเมื่อวานซืนนี้เองค่ะ ตอนที่เฟินเอาชีทการบ้านมาให้แล้วบอกว่ามาม๊าช่วยทำหน่อย ในชีทมีรูปสัตว์หลายๆชนิด มีคำให้เติมในช่องว่าง แล้วมีคำให้เลือกว่า reptile , amphibian , bird
พอได้อ่านภาษาอังกฤษแล้วอิชั้นต้องเอามือทาบอกแล้วอุทานในใจว่า...
"ทิชเชอร์คะ ช่วยเอาแปรงลบกระดานมาเฟี้ยงหัว เอ๊ย...เขวี้ยงหัวอิชั้นให้ตายไปเลยดีกว่าที่จะเอาการบ้านยากๆยังงี้มาให้ทำ"
อะไรกันคะ reptile, amphibian อิชั้นไม่รู้จักด้วยความสัตย์จริง รู้จักแต่ birdน่ะค่ะ (ยังดีที่แกยังรู้จัก bird น๊ะมาม๊าเอ๊ย ฮ่าๆๆ)
แต่ด้วยความที่ยังมีสติเลยทำฟอร์มหน้านิ่งไม่ให้ลูกจับได้ว่าไม่รู้จักหรอกค่ะไอ้ภาษาอังกฤษง่ายนิดเดียวสองคำแรกน่ะ แล้วก็นึกขึ้นมาได้ว่าคิดไม่ออกบอกกูเกิ้ล เลยลองเสิร์ชๆดูถึงรู้ว่ามันแปลว่าสัตว์เลื้อยคลานกับสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ (ฟายจริงๆเล๊ยตัวแม่ 555) เอ้อ...ก็ถามกันมาตรงๆดินี่มาอะไรกั๊น เรปทงreptile แอมฟิบ๊งamphibian!
แต่ขนาดเปิดคำภีร์กูเกิ้ลทำการบ้านให้ลูกแล้ว วันต่อมาลูกมาบอกว่ามาม๊าสอนผิดล่ะ จระเข้มันต้องเป็น reptile ไม่ใช่ amphibian อย่างที่มาม๊าบอก แป่วววววว!
วุ่นวายอยุ่กับการบ้านลูกๆมาร่วมสองเดือนเพิ่งมานึกได้ว่าต๊ายยยย....ลืมทำการบ้านของตัวเองไปเลยนี่หว่า555 (เจ๊ๆ หง่อมขนาดเจ๊ยังมีคนให้การบ้านอีกเร๊อะ?) บ้า..อิชั้นหมายถึงการบ้านการเรือนย่ะ ลืมปัดกวาดเช็ดถูบ้านไปสนิทเลยบ้านงี้รกเชียว แฮ่ม..อย่าบอกน๊ะว่าคิดอกุศล(เหมือนคนเขียน)อีกแย้วววว ก๊ากกกกกก
******
วันก่อนคุยกันถึงเรื่องสัตว์แปลกๆที่ไม่ใช่สัตว์แถวบ้านเรา พี่น้องแย่งกันตอบใหญ่เลยว่ามีอะไรบ้าง มันแย่งตอบสู้กันไม่แบบไม่เห็นแก่ความเป็นพี่เป็นน้องกันเลย
ฟู่......แมวน้ำ
เฟิน...จิงโจ้
ฟู่......ยีราฟ
เฟิน...เพนกวิน
ฟู่......ฮิปโพโพเทมัส(ต้องทำเสียงกระแดะแบบเฮียแกด้วยฮ่ะ 555)
เฟิน....หมีโคราช !
......
......
....
....
เกิดปรากฏการณ์เงียบงันไปชั่วขณะยังกับวันที่หมอเขมรขึ้นไปทำพิธีในวันสุริยุปราคายังไงยังงั้น (เปรียบเทียบห่านอะไรของเอ็งว๊ะมาม๊า) อิชั้นเลยต้องเข้าไปคลี่คลายสถานการณ์ว่าไอ้หมีโคราชของเจ๊เฟินที่ทำเอาอึ้งกิมกี่กันไปทั้งค่อดนี้มันคือตัวอะไรคะลูก? มีหูไม๊? อยู่แถวด่านเกวียนหรือเปล่าหรืออยู่ในเมืองโคราชเลย? มาม๊าบอกตามตรงว่าไม่รู้จักฮ่ะไอ้หมีโคราชเนี่ย ถ้าหมี่โคราชนี่ยังพอลุ้นเห็นเค้าว่าอร่อยกัน ..
ถามไปก็เกรงใจลูกมันเหมือนกันน๊ะ กลัวจะเหมือนกรณีreptileอีก เพราะกลัวมันจะมีจริงๆแต่เราไม่รู้จักนี่ดิ (เดี๋ยวนี้จะสอนการบ้านลูกเลยเกร็งไปเลยกลัวโชว์โง่ให้ลูกเห็นน่ะ เดี๋ยวลูกมันจะหมดศรัทธา ~ เอ๊ะ...หรือมันหมดศรัทราแม่ไปตั้งนานแล้วฟร๊ะ ?555)
เฟินทำเสียงจิ๊จ๊ะเหมือนไม่สบอารมณ์ที่อิชั้นไปขัดจังหวะเรื่องหมีโคราช เจ๊แกเลยบอกแบบเซ็งๆว่า
หมีโคราชก็เหมือนหมีไง แต่ตัวเล็กๆ ที่มาม๊าเคยซื้อเป็นตุ๊กตามาให้น่ะ จำไม่ได้เหรอ?
อ๋อออออออ ....ตุ๊กตาหมีที่มาม๊าซื้อให้นั่นเองจำได้แล้วลูก..!
(แล้วตัวแม่ก็เพิ่งสำนึกขึ้นมาได้......)
อะจ๊ากกกก....นั่นมันหมีโคอาล่า(KOALA)เฟร๊ย ไม่ใช่หมีโคราช(KORAT) !
ก๊ากกกกกก !!!!
แล้วเล่นตอบหมีโคราชมายังงี้ เดี่ยวไอ้ตี๋น้อยมันได้ใจเอาแมวศรีสะเกษ เอ๊ย...แมวสีสวาท มาสู้มั่งแล้วเอ็งจะทำยังไงฮะเจ๊เฟิน ?
แอบมานั่งนึกๆดูไอ้เจ๊เฟินมันต้องมีปัญหากับเรื่องหมีๆแน่เลยฮ่ะ เพราะเมื่อปีก่อนเคยแอบไปได้ยินเจ๊เฟินมันปลอบเฮียฟู่ไม่ให้กลัวที่มืดๆว่า ...
โอ๋ๆๆ ไม่ต้องกลัวนะฟู่ เพราะมาม๊าเคยบอกเจ้ว่าหมีไม่มีในโลก !
โฮ่ย....ดูมันอ้างแม่ซิ แม่สอนว่าผีไม่มีในโลกเฟร๊ย หมีน่ะมี เยอะด้วย...
นึกว่าจะจบได้เฉพาะเรื่องโคราช ที่ไหนได้เจ๊เฟินดูโฆษณาทีวีเสร็จก็หันมาถามแม่ว่า...
มาม๊าๆ ทำไมรถนิสสันต้องเป็นเยาวราชอ่ะ?
หลังจากผ่านประสบการณ์กับลูกคนนี้มาอย่างโชกโชน ทำให้อิชั้นเก็ตในทันทีว่าไอ้เจ๊เฟินมันเพิ่งดูโฆษณา NISSAN NAVARA มาแหงๆมันเลยมาถามแม่ยังงี้...
NISSAN NAVARA = นิสสัน เยาวราช 555
แถวบ้านเราเรียกว่าหูหาเรื่องนะลูก...อิชั้นเลยต้องตอบลูกว่านิสสันมันคงอยากกินหูฉลามมั๊ง มันถึงได้ตั้งชื่อรุ่นว่า นิสสัน เยาวราช ! (ตึ่งโป๊ะ)
เฮ้อ...พอกันทั้งแม่ทั้งลูก ! (เสียงปะป๊ามันบ่นมาตามลม)
