และแล้วรูปครอบครัว(ซึ่งไม่ใช่รูปครัว)ของพวกเราก็ได้ขึ้นบอร์ดหน้าห้องจริงๆด้วย(จริงๆคือครูเอาขึ้นทุกคนแหละ) ไปแอบส่องดูแล้วยังเสียวสันหลังไม่หายว่าถ้าเราเบ๊อะติดรูปครัวไปจริงๆคุณครูจะเอาไปติดตรงสันบอร์ดรึปล่าวเนี่ย?
งานชิ้นถัดมาคือให้เอารูปถ่ายสัตว์เลี้ยงติดแล้วเขียน(ขยันให้ถ่ายรูปเหลือเกินโรงเรียนนี้ ถ้าอิชั้นไม่มีกล้องลูกจะโดนไล่ออกไม๊เนี่ย โฮะๆๆ) ส่วนถัดมาอีกคือให้ทำโปรเจ็คแบบให้เอาวัสดุที่มีอยู่ในบ้านมาทำเป็นโมเดลรูปสัตว์และที่อยู่ของสัตว์ งานนี้เจ๊เฟินป่วยอยู่สองสามวันต้องไปฉีดยาที่โรงพยาบาลมาม๊าเลยทำเนียนแกล้งลืมทำไปส่งครูปรากฏว่าโดนครูทวงค่ะ(ฮา)เพราะครูต้องให้เด็กๆเอาโมเดลของแต่ละคนไปโชว์ที่โรงอาหาร ทีนี้เลยหางจุกตูดซิคะอิชั้นเพราะมีเวลาแค่คืนเดียวต้องส่งวันรุ่งขึ้นแล้ว เลยคิดอะไรที่ง่ายๆใกล้ตัวไว้ก่อนเราเลยทำเป็นโมเดลควายเดินชิลอยู่ในทุ่งนา ควายก็ใช้ดินน้ำมันปั้นเอา ส่วนทุ่งนาก็ไปตัดหญ้าในสนามมาฉีกๆแล้วทากาวติดกับถาด(เรื่องขายผ้าเอาหน้ารอดก็ต้องยกให้อิชั้นอีกเรื่องเช่นกันค่ะ 555)
เรื่องทุ่งนาไม่มีปัญหาค่ะมาม๊ารับอาสาไปเล็มหญ้ามาให้เอง(ฮา) แต่ควายนี่ซิค๊ะ ปั้นกันไม่เป็นซักคนค่ะ โยนดินน้ำมันไปให้ปะป๊าปั้นก็ปั้นไม่ได้เพราะไม่มีแบบให้ดู จนท้อใจเพราะดึกมากแล้วยังไม่ได้ควายซักตัววันพรุ่งนี้จะมีงานไปส่งครูไม๊น๊อ? จนในที่สุดอิชั้นเลยตัดสินใจไปนั่งเป็นแบบให้ปะป๊าปั้นตามคำขอ โหย...ไม่น่าเชื่อแค่นางแบบไปนั่งแป๊บเดียวป๊าปั้นควายได้ทันทีเลยตั้งสองตัวแน่ะ แล้วเขางี้โง้งเชียว(ฮา) งานนี้ทั้งเฮียทั้งลูกเลยขอบคุณอิชั้นยกใหญ่ที่ทำให้โปรเจ็คนี้สำเร็จซะที สมฉายาเมียรักสมาย(ลิ่ง)บัฟฟาโล่จริงๆเลยตรู ! (เดี๋ยวโดนแอนดรูว์ บิกส์ ตำหนิเอาที่ใช้ภาษาอังกฤษง่ายนิดเดียวแบบผิดๆ อิอิอิ)
ตอนเช้าเอางานไปส่งครูทั้งแม่และลูกเกี่ยงกันถือถาดควายกันใหญ่เลยค่ะ ด้วยความที่มันสวยจัดลูกก็ไม่ยอมถือโยนมาให้แม่ถือ ไอ้ตัวแม่ก็ไม่ยอมถือโยนกลับไปให้ตัวลูกต่อ จนสุดท้ายเพื่อนลูกต้องมาช่วยถือ 555
เมื่อหลายวันก่อนโรงเรียนจัดให้มีการตักบาตรของเด็กอนุบาล มาม๊าต้องรีบกลับไปเฝ้าร้านเพราะป๊ายังไม่กลับจากขายแรงงานที่ญี่ปุ่น เลยฝากของใส่บาตรกับคุณครูให้ช่วยไกด์ฟู่ใส่บาตรหน่อย คุณครูบอกไม่ต้องห่วงเดี๋ยวจะช่วยดูให้ค่ะ เลยสั่งฟู่ไว้ว่าก่อนใส่บาตรให้อธิษฐานว่าฝากของทำบุญนี้ไปให้อากงด้วยน๊ะ (อากงเสียไปปีกว่าแล้ว ฟู่ก็รู้ดีและยังพูดอยู่เรื่อยว่าอากงไปสวรรค์แล้ว) ฟู่บอกว่าเดี๋ยวฟู่จะใส่บาตรส่งไปให้อากงเอง เห็นไม๊พอลูกโตๆกันแล้วเราก็เริ่มสบายแระฝากฝีฝากไข้กันได้ แล้วฟู่ก็หันมาถามแบบเอาจริงเอาจังว่า
แล้วอากงจะมาเอาตอนกี่โมงอ่ะมาม๊า? ตอนบ่ายมั๊งไอ้ตี๋น้อย 555 (สงสัยอะไรไม่เข้าท่าอีกแล้วนะเอ๊ง)
ตอนป๊ากลับมาถึงบ้านใหม่ๆ ฟู่นี่ดีใจซะไม่มีล่ะพูดไม่หยุดยิงมุขกระจุยทั้งคืน แล้วก็บอกว่าตอนที่ป๊าไม่อยู่ฟู่ไปเที่ยวสวนรถเมล์มาด้วยล่ะ(ตึ่งโป๊ะ) ส่วนไอ้เจ๊เฟินก็ตบมุขว่าไม่ใช่สวนรถเมล์ มันคือสวนรถตู้ เอ๊ย..สวนรถไฟ ตะหากล่ะ โป๊ก! (เสียงถาดตีหัวแบบตลกคาเฟ่) โหย...อีกคนนึงโปรยอีกคนนึงตบเข้าขากันน่าดู แม๊...แล้วดูมันยิงมุขข่มแม่กันดิ ทำเอาอิชั้นไม่ได้เกิดเลยค่ะเพราะอิชั้นยิงใส่มั่งก็แป๊กตลอดเพราะปะป๊ามันไม่ขำ 555
นอกจากไปเที่ยวสวนรถเมล์ เอ๊ย..สวนรถไฟมา ฟู่ก็ยังบอกปะป๊าว่า...
ป๊าๆ ไปซื้อของที่จัสโก้โลตัสกันเหอะ ไอ้ปะป๊านี่ถึงกับหักเลี้ยวรถไม่ถูกเลยว่าตกลงเฮียฟู่แกจะไปJUSCO หรือจะไป(เทสโก้)LOTUS กันแน่ 555
คิดว่าอาการนี้คงติดมาจากเจ๊เฟิน เพราะตอนสยามพารากอนเปิดใหม่ๆ ตอนนั้นเฟินรบเร้าแม่ให้พาไปเดินสวนสยามพารากอนหน่อย ทำเอาอิชั้นงงว่าตกลงจะพาไปสวนสยามหรือจะพาไปพารากอนดีเพราะเจ๊แกเล่นรวมเอาทะเลกรุงเทพกับพารากอนมารวมไว้ที่เดียวกันนี่ดิ
ส่วนรีพอร์ตประจำสัปดาห์นี้ของพ่อตี๋น้อยหอยสังข์มีความว่า
ตี๋น้อย : อารายของเอ๊งไอ้ตี่น้อย ooga booga boogalaเพื่ออะไรค๊ะ? ปรับปรุงบุคลิกนิดนึงส่งเสียให้ไปเรียนขยันก็เรียนเข้าไม่ต้องตลกฝืด(เหมือนแม่)ให้มันมากนัก
ครูจอห์น : ปรับปรุงลายมือโดยด่วน!(ฮา)
ช่วงนี้ชี้แนะ
* อดีตL7แห่งสายการบินแห่งญาติ เอ๊ย..แห่งชาติ(ที่เดี๋ยวนี้มีตำแหน่งไฮโซว่าAKN) หลังจากที่เพื่อนเป็นแฟนคลับไดอารี่ fern มาตั้งแต่ฉบับปฐมฤกษ์แล้วก็หายหน้าไปร่วมสี่ปี จะบอกว่าอิชั้นได้มีไดอารี่ส่วนตัวชื่อแม่บ้านสมองไวอีกเล่มหนึ่ง (แต่เปลี่ยนชื่อไดฯสับขาหลอกไปทุกปีเพราะกลัวเจ้าหนี้ตามเจอ)แต่ตอนนี้ไม่ได้เขียนแล้วเพราะว่ามันเกิดพื้นที่ทับซ้อนระหว่างสองไดฯขึ้นมาตั้ง4.6ตารางกิโลเมตร(เฮ่ย..ไดอารี่น๊ะไม่ใช่มรดกโลก) เลยหยุดเขียนไดฯนั้นแล้วเอามาขึ้นทะเบียนร่วมกันกับไดฯเด็กๆเนื่องจากทางขึ้นอยู่ฝั่งนี้ไง(วุ่นวายกับมรดกโลกเค้าไม่เลิกน๊ะเจ๊ เดี๋ยวไล่ไปตีกันเองแถวชายแดนซะเลยนี่ ฮี่ๆๆ) แล้วกลายเป็นไดอารี่หมู่บ้านเด็กนี้ไง จะบอกว่าหมู่บ้านเด็กนี่ไม่ใช่ไดอารีเด็กน๊ะ(อย่าได้ริมาหาทิปหรือทริคในการเลี้ยงเด็กจากไดฯนี้เด็ดขาด)แต่เป็นไดอารี่ของครอบครัวสมองไว ซึ่งเกิดจากไดอารี่เฟินนี่ตี๋น้อย+แม่บ้านสมองไวไง๊ ~ วุ่นวายshipหาไม่เจอจริงๆเลยว่ะตัวแม่)
* แม่ตูตังแห่งบริษัทขนส่งน้ำมันทางท่อ(แล้วไม่คิดจะส่งทางอื่นมั่งเหรอนอกจากทางท่อน่ะ อิอิอิ) ขอโต๊ดอีกคนนึงที่ไม่เคยเรียกมาอ่านไดอารี่ที่ว่าเลย อย่าโกรธกันน๊ะเดี๋ยวจะเคลียร์พื้นที่ไดฯนี้แล้วจัดระบบซักหน่อยแล้วจะเอามารวมในไดฯนี้แล้วจะเรียกคุณเข้ามาอ่านแก้เครียดเวลาโดนนายด่าน๊ะ(ฮา) เพราะต่อไปคงนานๆเขียนถี่ เอ๊ย..นานๆเขียนที เลยเสียดายพื้นที่ทับซ้อนน่ะ (ยัง...มันยังไม่เลิกยุ่งกะเค้า 555)
* คุณhanu คุณElle แวะมาอ่านได้นะคะ อ่านเอาเพลินค่ะเพราะยังคงรับประกันความไม่มีสาระโดยแม่บ้านสมองไวเหมียนเดิม อิอิอิ
